Reisgenootschap


Met drie handtassen en mijn pak wring ik mij door het gangpad van een groot vliegtuig, lachend plof ik neer aan het raam naast een iets wat gebruinde dame.

 

Met een hevig Iers accent krijg ik te horen dat ze onderweg is naar Nieuw Zeeland, nog 10 tot 12 uur vliegen vanaf Osaka. Vanwege het Chinese Nieuwjaar vandaag zitten alle vluchten goed vol, en mag ze lang tussen haar drietal vluchten wachten.

 

Nog voor het vliegtuig in de lucht hangt praten we honderduit, mijn afgelopen twee nachten zonder slaap verdwijnen compleet. Susan heet ze. of ik Engels ga doceren in Japan? Nee, eerst een studiereis, en dan een stage bij Microsoft in Tokyo. Ga je vaak naar Nieuw Zeeland, jah ik woon er.

 

Voor ik het weet delen we elkaars levensverhaal, zij komt uit een groot katholiek gezin met 12 broers en zussen en een broertje. In haar jeugd is ze gaan backpacken in Nieuw Zeeland en heeft daar haar man gevonden, drie kinderen, hertrouwt en woont nu aan een groot meer. Haar 15 jaar oudere man heeft een waterski bedrijf, op een kaart wijzen we elkaar aan waar we zijn geweest.

 

Na een goed avondmaal met sushi, zie ik door het raam de zon onder gaan. een film trekt bij afloop even mijn aandacht, maar met een laptop op schoot toon ik Susan foto’s van Sveta en van mijn reis door Rusland van afgelopen winter.

 

Terwijl de zon al weer opkomt in het oosten, realiseer ik me hoe tijdloos samen reizen kan zijn. Liftend, in de trein of het vliegtuig kan je zonder zonder verwachtingen en vooroordelen elkaars leven delen, om vervolgens aan te komen in niet alleen een nieuwe wereld, maar ook met een hoop inzichten en voornemens!

Comments Closed

  1. No trackbacks yet.

Comments are closed.